Ο κύριος Τσίπρας, ο Karl Rove και η δημοσκόπηση

Standard

Ας ξαναμιλήσουμε για πολιτική (να μην σκουριάσουμε κιόλας).

Η πολιτική ζωή στη χώρα μας, λοιπόν, έχει καταντήσει το λιγότερο περίεργη.

Για την ιστορία του περίφημου DVD έχουν ειπωθεί πολλά. Απλά θα είχα μεγάλη περιέργεια τι θα απαντούσε ένας έγκριτος Βρετανός πχ δημοσιογράφος στο ερώτημα «τι θα είχε συμβεί στην Κυβέρνηση;» αν του περιέγραφε κάποιος όλη την ιστορία αναφερόμενος μόνο στις θεσμικές ιδιότητες των συμμετεχόντων σε μια τυχαία σύγχρονη δημοκρατία.

Κατά τ’ άλλα, βομβαρδιζόμαστε κάθε μέρα από περισπούδαστες αναλύσεις για ανατροπή του σκηνικού, που στηρίζονται στα γκάλοπ που δημοσιεύονται κάθε εβδομάδα.

Το δυστύχημα είναι ότι η πολιτική ανάλυση στην Ελλάδα, είναι στην πλειοψηφία της εκ του ασφαλούς. Βγαίνει μια δημοσκόπηση, δηλώνουμε βεβαίως ότι την θεωρούμε εργαλείο ανάλυσης, και αρχίζουμε μετά να συζητούμε ως αν είχαμε εκλογικό αποτέλεσμα. Έτσι απαιτούμε παραιτήσεις, κυβερνήσεις συνεργασίας, διερευνητικές εντολές κοκ.

Σήμερα, το φαινόμενο έχει καλπάζουσα μορφή.

Έχουμε ένα Συνασπισμό αριστερών τάσεων που πανηγύρισε το Σεπτέμβριο για το ότι όχι απλά μπήκε στο Κοινοβούλιο, αλλά άγγιξε και το 5,04%.

Σήμερα, έξι μήνες μετά, κοντεύουμε να τον ορκίσουμε αξιωματική αντιπολίτευση.

Παράλληλα, παρατηρούμε τις προαναφερθείσες αναλύσεις που γίνονται από διάφορους τηλεκήνσορες και ταρτούφους των ΜΜΕ για το φαινόμενο του νέου αρχηγού, ενός 33χρονου που αν τον παρατηρήσεις σε συνεντεύξεις του, περισσότερο τον απασχολεί πως να προβάλλει τη γλώσσα του σώματος και να κοιτάξει τη σωστή κάμερα, παρά να πει τι προτείνει για μείζονα θέματα. Υποκείμενος της κομμουνιστικής προπαίδειας που έλαβε στην ΚΝΕ, αναμασά τον καταγγελτικό λόγο με ευχολόγια. Βομβαρδίζει το δικομματικό σύστημα ενώ απολαμβάνει τα προνόμια της υποστήριξης που το ίδιο του παρέχει.

Είναι προφανές ότι υπάρχει εμφανής πριμοδότηση του νέου αρχηγού, αλλά επιτρέψτε μου να πω πως αυτή δεν αποτελεί ξαφνικό θαυμασμό για το πολιτικό του ταλέντο, αλλά μέσο πίεσης και εκβιασμού για ελεγχόμενη διακυβέρνηση ή για τη σφήνα νέου πολιτικού σχηματισμού με δεδομένες δεσμεύσεις. Βέβαια, ο νέος Τσε το ξέρει καλά, το αποδέχεται και απολαμβάνει τον εναγκαλισμό. Αυτό που φαίνεται να παραβλέπει είναι ότι καθίσταται ανά πάσα στιγμή έρμαιο της επικοινωνίας που τον θρέφει σήμερα. Ρωτήστε τον Αβραμόπουλο που ήρθε, είδε και απήλθε με τα γκάλοπ στο χέρι και υπηρετεί, ως Υπουργός πια, το πολιτικά φθαρμένο σκηνικό που είχε καταγγείλει.

Το ότι η «αθώα περιστερά-αριστερά» σύρεται ως όχημα σκοπιμότητας δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Το ίδιο συνέβη και κατά το περίφημο ’89. Λίγο πριν τις εκλογές του ’85, οι ηγέτες της τότε Αριστεράς, συνειδητοποιώντας ότι δεν είχαν ισότιμο λόγο και συναπόφαση στην «Αλλαγή» και ότι το ΠαΣοΚ μετασχηματιζόταν σε κάτι πιο συμπαγές και μόνιμο εκμεταλλευόμενο βεβαίως την κυβερνητική παντοκρατορία του (ραδιοτηλεοπτικό μονοπώλιο, αθρόοι διορισμοί κλπ) συνδιαλέχθηκε με τη ΝΔ συνιστώντας κοινό μέτωπο. Ξεκίνησε με την κρυφή (τότε) συνεργασία στις δημοτικές του ’86 και κορυφώθηκε στην κυβέρνηση Τζαννετάκη. Τότε το 15% ήταν πραγματικό ποσοστό, πήρανε Υπουργεία και κυβερνήσανε.

Ανεχόμενοι τον βόρβορο της Δεξιάς και με τις ευλογίες των μεγαλοεκδοτικών συμφερόντων, στήριξαν τις ελπίδες τους στον κανιβαλισμό των κεντροαριστρών ψήφων και έστησαν πολιτικά δικαστήρια στη βάση υπαρκτών και ανύπαρκτων σκανδάλων (αρνήθηκαν ακόμα και τη μοναδική ευκαιρία να ψηφιστεί το πάγιο αίτημά τους για απλή αναλογική).

Δεν βγαίνουν όλοι οι υπολογισμοί όμως. Το αποτέλεσμα μετά από τέσσερα χρόνια ήταν να εξαφανιστούν διασπασμένοι από τον πολιτικό χάρτη. Κάτι ξέρει κι ο Κύρκος που τώρα συνιστά ειλικρινείς βάσεις συνεργασίας. Ο κ. Τσίπρας θα διαπράξει τα ίδια λάθη ή όχι; Στο χέρι του είναι να ανοίξει τα χαρτιά του αντί να κάνει κλεφτοπόλεμο. Έστω ότι παίρνεις λοιπόν και 20%. Τι κάνεις; Προτείνεις ευρύτερη συνεργασία; Ναι ή όχι; Και σε τι; Μέχρι στιγμής μοιράζει πιστοποιητικά αριστεροσύνης δεξιά κι αριστερά…

Σε κάθε έγκλημα, ο πρώτος κανόνας έρευνας είναι το ερώτημα: «Ποιος ωφελείται, ποιος έχει συμφέρον;».

Σήμερα λοιπόν, ποιος έχει το τελικό όφελος από την δημοσκοπική άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ και την άρνηση της συνεργασίας του με όμορους χώρους;

Με την εξίσωση της καταγγελίας απέναντι σε ΠαΣοΚ – ΝΔ, ο κ. Τσίπρας γνωρίζει ότι αποτελεί το καλύτερο μέσο για την παραμονή της σημερινής Κυβέρνησης στην εξουσία.

Μέχρι εδώ, με όρους πολιτικού παιχνιδιού, σωστά κάνει και δείχνει αποτελεσματική η τακτική του. Θα πρέπει όμως να αποδεχτεί ότι δεν φορά την ζώνη της αριστερής πολιτικής αγνότητας, αλλά πολιτεύεται με βάση τη ψηφοθηρική σκοπιμότητα με όχημα την επικοινωνία.

Και, βεβαίως, το όλο πακέτο υποστηρίζεται από έναν μηχανισμό που ξέρει πώς να θρέψει ένα φαινόμενο. Κυρίως των ΜΜΕ που αποτελούν την εμπροσθοφυλακή οικονομικών κολοσσών.

Ένα παράδειγμα επικοινωνιακής διαχείρισης: όταν ο αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης λέει πως «η Κυβέρνηση δεν έχει τσίπα» ο αναλυτής το θεωρεί πολιτικά απολίτιστο, άναρθρη κραυγή, καταγγελία χωρίς αντιπρόταση, φτηνό λαϊκισμό.

Όταν ο αρχηγός του Συνασπισμού λέει στο Κοινοβούλιο πως «ο Πρωθυπουργός συμπεριφέρεται ως Νονός», τότε παίρνει τα εύσημα του μοναδικά και πραγματικά αντιπολιτευόμενου, του ευθύβολου και δηκτικού λόγου κλπ κλπ.

Ας το πάμε και από την άλλη: Σε προηγούμενο προεκλογικό debate για τις ευρωεκλογές ρωτήθηκε ο Πρωθυπουργός πόσο είναι το επίδομα ανεργίας. Απάντηση: «δεν θυμάμαι πόσο είναι ακριβώς, αλλά είναι βέβαιο πως είναι χαμηλό».

Ρωτήθηκε επίσης πέρυσι στο τελευταίο προεκλογικό debate για τα φαινόμενα διαφθοράς από τη διαχείριση των αποθεματικών των ταμείων μέσω ομολόγων. Απάντηση: «Μου πήρε τρία χρόνια να καταλάβω που πάσχει το κράτος».

Αν αυτά τα λόγια τα είχε πει ο πρωθυπουργός οποιουδήποτε άλλου σοβαρού κράτους, δεν θα είχε βγει προλάβει ούτε τη λήξη της συζήτησης. Αν ειδικά, αυτό γινόταν στις ΗΠΑ, θα τον φορτώνανε πίσσα και πούπουλα.

Για να τελειώνω, θέλω να θίξω κάτι που έπεσε στην αντίληψή μου χτες.

Ακούγοντας τον κ. Προκόπη Παυλόπουλο να μιλά στη Βουλή είπε κατά λέξη: «Ο πρωθυπουργός όπως απέδειξε όλη η διαδρομή του ούτε εκβιάζεται ούτε τελεί υπό ομηρία. Αν ήταν υπό ομηρία ή εκβιαζόταν θα έλεγε ναι στο σχέδιο Ανάν όπως είπαν άλλοι. Όπως και τώρα με τα Σκόπια, λέει ναι στο βέτο και ότι η μη λύση σημαίνει μη πρόσκληση. Ο πρωθυπουργός, από το 2004 έως σήμερα απέδειξε με την πολιτική του πόσο ελεύθερος και ανεξάρτητος είναι».

Για να καταλάβουμε, ο κ. Καραμανλής είπε «ΟΧΙ» στο σχέδιο Ανάν; Εγώ θυμάμαι ότι ένα «ΝΑΙ» το ψέλλισε τουλάχιστον καθαρά. Ευτυχώς υπάρχει και το internet τελικά. Παραθέτω λοιπόν, κείμενο από την «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ» της Παρασκευής 16 Απριλίου 2004: «Ο κ. Κ. Καραμανλής ήταν σαφέστατος: «Τα θετικά στοιχεία του σχεδίου Aνάν υπερτερούν των αρνητικών… και οι όποιες αδικίες υπάρχουν θα καμφθούν μέσα σε μία ευρωπαϊκή πορεία». Πιο ξεκάθαρο και υπεύθυνο συνάμα ΝΑΙ στο σχέδιο Aνάν δεν μπορούσε να υπάρξει από Έλληνα πρωθυπουργό». Πως είπατε;

Τώρα, φταίω εγώ αν πω καμιά βαριά κουβέντα; Υποτίθεται ότι ο κ. Παυλόπουλος εκτός από Υπουργός είναι και Πανεπιστημιακός δάσκαλος. Αν μη τι άλλο, θα έπρεπε να υπερασπίζεται την κοινή λογική. Αν είχα υπάρξει φοιτητής του θα ντρεπόμουν. Τύφλα να’ χει ο Karl Rove…

Βέβαια, για όσους βρίσκουμε χρόνο να σκεφτούν πολιτικά, θα έπρεπε να το περιμένουμε. Είναι η δεύτερη φορά που λέγεται κάτι τέτοιο στο Κοινοβούλιο. Την πρώτη το ξεστόμισε ο κ. Ρουσόπουλος κατηγορώντας τον κ. Παπανδρέου ότι είπε «ΝΑΙ» για το σχέδιο Ανάν. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι από τα έδρανα υπήρξε μούδιασμα μέχρι να συνειδητοποιήσουν ότι κατηγορούνταν για κάτι που υποστήριξε κι ο Πρωθυπουργός. Προφανώς, ήταν η επιτομή στον Γκεμπελισμό.

Ως συμπλήρωμα αυτού, παραθέτω και τα παρακάτω:

Αθήνα, 8 Νοεμβρίου   2004
Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΩΝ ΞΕΝΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΠΟ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟ ΘΕΟΔΩΡΟ ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟ

ΧΟΝΔΡΟΣ: Θα ήθελα να ρωτήσω αν θα υπάρξει σύγκλιση του Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής για το θέμα των Σκοπίων. Και ένα δεύτερο ερώτημα. Αν πέρα από τις αριθμητικές ανακρίβειες, ο Πρωθυπουργός είπε όχι στο σχέδιο Ανάν. Γιατί αν κατάλαβα καλά είχατε κατηγορήσει τον κ. Παπανδρέου ότι είπε ναι στο σχέδιο Ανάν. Ο Πρωθυπουργός τι είπε;

ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ: Συνεδριάζει, απ` ό,τι γνωρίζω, αρκετά συχνά. Ο κ. Μολυβιάτης θα έχει σχετική εκτενή συζήτηση την Τετάρτη στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής. Όπου αλλού χρειαστεί να γίνει ενημέρωση, θα γίνει. Ήδη υπήρξε μια πρώτη τηλεφωνική επικοινωνία του με τους πολιτικούς αρχηγούς. Όσον αφορά το δεύτερο ερώτημά σας, απάντησα στον κ. Παπανδρέου την περασμένη Πέμπτη, στα όσα δήλωσε για το Κυπριακό. Και βέβαια δεν με διόρθωσε ο κ. Αθανασάκης, όταν είπα ότι το 67% των Κυπρίων τάχτηκε εναντίον του κ. Παπανδρέου και της πρότασης την οποία είχε θέσει. Ήταν το 76% των Κυπρίων.

ΧΟΝΔΡΟΣ: Δεν απαντήσατε όμως.

ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν έχω να πω τίποτα άλλο.

ΧΟΝΔΡΟΣ: Είπε ναι ο Πρωθυπουργός;

ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ: Ο Πρωθυπουργός έκανε σαφέστατες δηλώσεις εκείνες τις ημέρες, όπως θα θυμάστε, μιλώντας στους έλληνες και στους ξένους δημοσιογράφους.

ΧΟΝΔΡΟΣ: Καταλάβαμε ότι είπε ναι.

ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ: Ο καθένας μπορεί να κατάλαβε ότι νομίζει εκείνος. Ο Πρωθυπουργός έκανε σαφέστατες δηλώσεις.

ΧΟΝΔΡΟΣ: Δηλαδή ο Πρωθυπουργός είπε ότι κατάλαβε ο καθένας, κατάλαβε. Αυτό λέτε;

ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ: Φοβούμαι ότι με μπερδεύετε. Παρακαλώ να γίνετε λίγο πιο συγκεκριμένος.

ΧΟΝΔΡΟΣ: Κατηγορείτε τον κ. Παπανδρέου ότι ήρθε σε αντίθεση με το 76% του κυπριακού λαού επειδή είπε ναι στο σχέδιο Ανάν. Σας ρώτησα, ο Πρωθυπουργός τι είπε στο σχέδιο Ανάν και μου λέτε ότι κατάλαβε ο καθένας είπε.

ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ:  Δεν σας είπα αυτό. Ο κ. Παπανδρέου την περασμένη Πέμπτη, πήρε μια θέση σύμφωνα με την οποία η θέση της ελληνικής κυβέρνησης για το Κυπριακό ήταν εκείνη που δημιούργησε προβλήματα στη χώρα και στην εικόνα της. Ήταν εκείνη η οποία ήρθε σε αντίθεση με το κοινό αίσθημα. Αυτό αντελήφθην από τα όσα δήλωσε ο κ. Παπανδρέου. Η κυβέρνηση απάντησε δι εμού ότι η θέση του κ. Παπανδρέου είναι εκείνη η οποία ήρθε σε αντίθεση με την πλειοψηφία των Κυπρίων. Μπορώ να σας ξαναμοιράσω τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού γιατί προφανώς δεν έγιναν κατανοητές.

ΣΙΔΕΡΗΣ: Από πότε κύριε Εκπρόσωπε είναι αρνητικό και κατηγορείται ένας πολιτικός αρχηγός όταν έρχεται σε αντίθεση με το λαϊκό αίσθημα και δεν είναι γενναιότητα; Είχα ρωτήσει και προχθές τον αναπληρωτή κυβερνητικό Εκπρόσωπο, αλλά αφού είστε εδώ  θα ήθελα να μου απαντήσετε εσείς. Πολύ περισσότερο που το Σκοπιανό έφτασε εδώ επειδή οι πολιτικοί αρχηγοί δεν ήθελαν να πάνε κόντρα με το 99% του λαού. Αντί να είναι ταγοί οπισθοχώρησαν.

ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ: Υπάρχει μια αντίφαση στην τοποθέτησή σας. Θα ακολουθούμε την πλειοψηφία ή δεν θα την ακολουθούμε; Γιατί στην πρώτη περίπτωση λέτε όχι, στη δεύτερη λέτε ναι.

ΣΙΔΕΡΗΣ: Χρέος των πολιτικών αρχηγών είναι να πηγαίνουν μπροστά και όχι να ακολουθούν, να είναι οπισθοφυλακή.

ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ: Ο καθένας, λοιπόν, κρίνεται.

Ακριβώς αυτό, προσθέτω κι εγώ…

Advertisements

6 responses »

  1. Ο Πανικός και η απαξίωση για την εκλογή του Τσίπρα καθώς και οι δημοσκοπήσεις που ανακοινώνονται στην επικαιρότητα οδηγούν σε επισφαλή συμπεράσματα . Aγαπητοι πασοκοι μια πιο προσεκτική ματιά σαφώς αναδυκνύει οτι
    1.Οι προτάσεις πηγάζουν απο τον Σύριζα και όχι απο τον Τσίπρα .κανείς δεν είπε απο τον Συν οτι οΤσίπρας είναι ο μεγάλος ηγέτης που θα βγάλει την χώρα απο τα αδιέξοδα,αλλα τα τελευταία χρόνια και με την εμπνευσμένη καθοδήγηση του Αλαβάνου ο Σύριζα πρωταγωνιστει ως αντιπολίτευση .
    2. η πριμοδότηση οντως είναι υποπτη αλλα αυτό το γνωρίζουν πολυ καλά στον Σύριζα οποτε τις δημοσκοπήσεις τις παρακολουθούν με νηφαλιότητα και δίνοντας σημασία στην ποιοτική ανάλυση .
    3.Για το ποιός είναι αριστερός και ποιός όχι είναι μεγάλη συζήτηση ,πάντως το Πασοκ ΔΕΝ είναι αριστερό κομμα εδω και 22 περίπου χρόνια .Ισως το συνέδριο να το ξεκαθαρίσει αυτό .(lol)
    4.Σχετικά με την συνεργασία Πασοκ – Σύριζα μην περιμένετε να ακούσετε κατι τέτοιο τουλάχιστον μεχρι τις εκλογές.
    ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Ο ΣΚΩΛΗΚΑΣ ΤΟΥ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΔΙΑΒΡΩΝΕΙ ΤΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΥΠΟΣΙΤΙΖΕΤΑΙ ,

    Υ.Γ
    Ως προς τα υπόλοιπα του post που αφορούν την ΝΔ θα συμφωνήσω με τον ieromnimon.

  2. Θα συμφωνήσω 100% με το post.
    Θα ηθελα να προσθεσω και κατι για τον ΣΥΝ και τις δημοσκοπησεις.
    Ειδαμε οτι φθασανε τον ΣΥΝ ως και 21%. Βεβαια, κανεις δεν ασχολείται με το ειδος των δημοσκοπησεων, το ερωτηματολόγιο, κτλ.
    Αυτο που με προβληματίζει ειναι οτι τα αποτελεσματα τους χρησιμοποιουνται σαν αποτελέσματα εκλογών. Λες και αποτελουν απολυτα δεδομένα.
    Και ας εξετάσουμε το αρνητικο για τον ΣΥΝ σενάριο. Ας υποθεσουμε οτι ο ΓΑΠ τα βρισκει με ΔΟΛ, ή οτι το ΠΑΣΟΚ αντεχει ( βλεπε 89). Καποια στιγμη θα αρχισουν και οι αντιστροφες δημοσκοπησεις που θα αρχισουν να μειωνουν τα ποσοστα του ΣΥΝ προς το 10%. Δεν καταλαβαινουν οι συντροφοι οτι τοτε θα αρχισουν να απολογουνται και να σχολιαζουν την μειωση των «ποσοστων» τους? Και για ποια ποσοστα μιλάμε? Για δημοσκοπησεις…..Κι ενω ο ΣΥΝ μπορει να λάβει ενα 8-9-10%, αυτο θα μπορει να εκλαμβανεται και ως ηττα του νεου αρχηγου.

    ΥΓ. Βεβαια τα δυσκολα θα αρχισουν αν ο ΣΥΝ θα πρεπει να συγκυβερνήσει. Παντως θυμίζω οτι τελευταια φορα κυβερνησε με την ΝΔ………

  3. εμενα δν μου λεει τπτ οτι «πεφτει» (φαινομενικα τουλαχιστον) ο δικομματισμος εφοσον ο συριζα αποδεδειγμενα ακολουθει πολιτικες που δυσχεραινουν η ζωη των πολιτων(βλεπε μααστριχ)

  4. «εφοσον ο συριζα ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ακολουθει πολιτικες που δυσχεραινουν η ζωη των πολιτων»

    ΕΛΕΟΣ ΦΙΛΙΠΠΕ τι θα πει ο Ναθαναηλ!!!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s