Ο καπιταλισμός στα σκουπίδια!

Standard

Οι κυβερνήσεις «αγοράζουν» τις ζημιές του χρηματοπιστωτικού συστήματος με δημόσιο χρήμα, φορτώνοντάς τες στους εργαζόμενους και προετοιμάζοντας νέα μακροχρόνια λιτότητα στους μισθούς και τις κοινωνικές δαπάνες.

Το «πρόγραμμα» της δικής μας Αριστεράς, του ΣΥΡΙΖΑ, μέσα στην κρίση: Κοινωνική ασπίδα για μισθωτούς, συνταξιούχους και ανέργους, εθνικοποίηση των τραπεζών χωρίς αποζημίωση των μεγαλομετόχων – επανεθνικοποίηση με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο των δημόσιων επιχειρήσεων που έχουν ιδιωτικοποιηθεί, Συντακτική Συνέλευση των ευρωπαϊκών λαών για μια «άλλη Ευρώπη», σοσιαλιστική διέξοδος

Τα αποκαλυπτήρια της σε εξέλιξη παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής – οικονομικής κρίσης είναι πραγματικά συγκλονιστικά. Μπροστά στα έκπληκτα μάτια της ανθρωπότητας, οι έως χθες ταγοί των νεοφιλελεύθερων δογμάτων καταφεύγουν αδίστακτα και κυνικά στον «κρατισμό», προκειμένου να σώσουν το καπιταλιστικό σύστημα από κατάρρευση. Αυτοί που είχαν «απαγορεύσει» την κρατική παρέμβαση στην αγορά (η οποία μπορούσε και έπρεπε να «αυτορυθμίζεται»…), τώρα οργανώνουν τη μεγαλύτερη στην Ιστορία παρέμβαση του κράτους στην αγορά, που ισοδυναμεί με τη μεγαλύτερη ληστεία δημόσιου χρήματος στην Ιστορία…

Ούτε λίγο ούτε πολύ, 3 τρισεκατομμύρια δολάρια θα διατεθούν σε Ε.Ε. και ΗΠΑ για τη διάσωση των τραπεζών, χρήματα που θα επιβαρύνουν τις δημόσιες δαπάνες (δηλαδή το δημόσιο έλλειμμα) και το δημόσιο χρέος των χωρών.

Οι κυβερνήσεις, που μέχρι χθες, σαν τη δική μας του Καραμανλή του νεότερου, «δεν είχαν» για να δώσουν αυξήσεις πάνω από 1 ευρώ την ημέρα στους μισθωτούς και συνταξιούχους, τώρα «βρίσκουν» τεράστια ποσά για να σώσουν τις τράπεζες από τις συνέπειες των κερδοσκοπικών παιχνιδιών τους.

Οι κυβερνήσεις που ξεπουλούσαν δημόσιες επιχειρήσεις για να εξαφανίσουν την «κρατική παρέμβαση στην αγορά», με το επιχείρημα ότι «το κράτος είναι κακός επιχειρηματίας», τώρα εθνικοποιούν τράπεζες και γίνονται ανάδοχοι των ζημιών.

Οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών, που έβαζαν πρόστιμα σε χώρες-μέλη για επιδοτήσεις σε δημόσιες επιχειρήσεις, τώρα ομονοούν στη μεγαλύτερη κρατική επιδότηση όλων των εποχών! Μέχρι χθες μιλούσαν στο όνομα του «ανόθευτου ανταγωνισμού», αλλά τώρα τον «νοθεύουν» αδίστακτα: επιδοτούν τις τράπεζες, αλλά όχι και όλες τις υπόλοιπες επιχειρήσεις που έχουν πρόβλημα.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες και γραφειοκράτες, που μέχρι χθες ήταν άτεγκτοι υπερασπιστές του Μάαστριχτ και του Συμφώνου Σταθερότητας, τώρα συνηγορούν σε «σχέδια διάσωσης» που εκτινάσσουν το δημόσιο έλλειμμα και το δημόσιο χρέος, και μιλούν για ανάγκη τροποποίησης του Συμφώνου Σταθερότητας.

Ο διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που στο όνομα της «μητέρας όλων των μαχών ενάντια στο Κακό», της πάλης ενάντια στον πληθωρισμό, ζητούσε διαρκώς περιοριστικές πολιτικές σε μισθούς και δημόσιες δαπάνες και κρατούσε ψηλά τα επιτόκια, τώρα κόβει διαρκώς πληθωριστικό χρήμα για να δώσει ρευστότητα στις τράπεζες που ασφυκτιούν μέσα στην κρίση. Και ενώ κάνει ο ίδιος πληθωριστική πολιτική, ρίχνει τα επιτόκια του ευρώ – για να σώσει το σύστημα…

Όλοι οι προηγούμενοι μαζί, για να «εξυγιάνουν» τους ισολογισμούς των τραπεζών βαφτίζουν τα απαξιωμένα κωλόχαρτα των χαρτοφυλακίων τους «ενεργητικό» (όπως οι καλόγεροι του Μεσαίωνα το κρέας ψάρι), αλλάζοντας με πολιτική απόφαση τους ισολογισμούς των τραπεζών ώστε να βγουν λιγότερο ζημιογόνοι. Δεν αρκούνται να καταπατούν τις ίδιες τους τις έως χθες διακηρυσσόμενες «αρχές», αλλά προχωρούν σε μέτρα αρμοδιότητας του κοινού ποινικού δικαίου!

Συμπέρασμα; Οι νεοφιλελεύθεροι ταγοί είναι κοινοί απατεώνες και πιστεύουν μόνο σε ένα θεό: το κέρδος και το σύστημα του κέρδους. Όταν αυτά κινδυνεύουν, είναι ικανοί να κάνουν τα πάντα, γίνονται αδίστακτοι και κυνικοί. Αλλά μήπως αδίστακτοι και κυνικοί δεν ήταν και μέχρι χθες, που εξαπατούσαν την ανθρωπότητα με τα δήθεν «αιώνια δόγματα της ανθρώπινης ευημερίας» περί οικονομίας της αγοράς, περί παγκοσμιοποίησης κ.λπ.;

Η Αριστερά απέναντι στην κρίση

Η κρίση δημιουργεί μπροστά στα μάτια μας, ταχύτατα, μια νέα κοινωνική, ιδεολογική και πολιτική συγκυρία. Μας εισάγει σε μια εποχή με κοινωνικές και πολιτικές θύελλες, με έξαρση των ανταγωνισμών, με επέκταση των πολεμικών αναμετρήσεων, με μεγάλους κινδύνους για τις κοινωνικές και πολιτικές κατακτήσεις των «από κάτω». Ταυτόχρονα όμως, σ’ αυτή τη νέα εποχή, μέσα από τις μαζικές εμπειρίες, αγωνίες και βιώματα των πολλών, μέσα από τα ορατά σε μαζική κλίμακα αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος, δημιουργούνται ξανά οι προϋποθέσεις για τη μαζική του αμφισβήτηση, για γονιμοποίηση σε μαζική κλίμακα της μαζικής ανασφάλειας και της κοινωνικής οργής σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση.

Σ’ αυτές τις συνθήκες, αλλάζουν επίσης δραματικά και οι κανόνες του πολιτικού «παιχνιδιού», αλλάζει η κλίμακα του «εφικτού» και του «ρεαλιστικού»:

  1. Όταν οι «από πάνω» εγγυώνται με χρήματα ή ομόλογα του Δημοσίου το διατραπεζικό δανεισμό, τα δάνεια ων τραπεζών, τις ζημιές τους κ.λπ., η Αριστερά οφείλει να παλέψει για κάποιες εντελώς διαφορετικές «εγγυήσεις»: για την «εγγύηση» των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, των μισθών και των συντάξεων, των σπιτιών όσων τα πήραν με δάνειο, των ανέργων και των φτωχών. Να καταγγελθούν οι εγγυήσεις του κράτους προς τις τράπεζες και να απαιτηθεί αυτά τα ποσά (σε 28 δισ. ευρώ τα ανεβάζει δυνητικά ο Αλογοσκούφης!) να διατεθούν για τους ανέργους, τους χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους, την υγεία, την παιδεία και την κοινωνική πρόνοια.
  2. Όταν οι «από πάνω» κάνουν κρατικοποιήσεις για να φορτώσουν τις ζημιές στις δημόσιες δαπάνες και το δημόσιο χρέος, όταν χρειάζεται οι κυβερνήσεις να εγγυηθούν τις καταθέσεις (γιατί προφανώς οι τράπεζες δεν μπορούν να τις εγγυηθούν), τότε η Αριστερά νομιμοποιείται και πρέπει να θέσει στόχο και να παλέψει για την εθνικοποίηση όλων των τραπεζών χωρίς αποζημίωση των μεγαλομετόχων.
  3. Όταν η «απελευθέρωση των αγορών» οδηγεί σε υποβάθμιση των υποδομών, σε «άγονες» ακτοπλοϊκές γραμμές, σε αερομεταφορές υψηλού κινδύνου για τις ζωές μας λόγω «οικονομιών κλίμακας», σε ξεχαρβαλωμένο σιδηρόδρομο γιατί πρέπει να δοθούν οι γραμμές-φιλέτα για εκμετάλλευση σε ιδιώτες, σε κίνδυνο μπλακ άουτ στην παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, στην παρακολούθηση των κινητών ακόμη και του Καραμανλή και των στρατηγών του Πενταγώνου, σε κατάρρευση του κράτους πρόνοιας κ.λπ., τότε η Αριστερά νομιμοποιείται και πρέπει να θέσει το αίτημα και να καλέσει σε πάλη για επανεθνικοποίηση όλων των ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων παροχής μαζικών υπηρεσιών στους πολίτες.
  4. Όταν οι Ευρωπαίοι ηγέτες κάνουν κουρέλι τη δική τους «σημαία», δηλαδή το Μάαστριχτ και το Σύμφωνο Σταθερότητας, τότε η Αριστερά νομιμοποιείται και πρέπει να ζητήσει τη σύγκληση Συντακτικής Συνέλευσης των λαών της Ευρώπης, με αντιπροσώπους που θα εκλεγούν με γενικές ευρωπαϊκές εκλογές και ύστερα από μακρά συζήτηση με τη συμμετοχή των συνδικάτων και των κοινωνικών οργανώσεων, για την οικοδόμηση της Ευρώπης των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων και της διεθνούς αλληλεγγύης, για ένα νέο Σύμφωνο με κριτήρια κοινωνικής σύγκλισης προς τα πάνω.

Όλα αυτά τα αιτήματα όμως θα είναι μετέωρα, φαλκιδευμένα, ακόμη και «ανεδαφικά», αν δεν «επενδυθούν» σε μια ριζοσπαστική πολιτική αλλαγής των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών, σε ένα σχέδιο ανατροπών, στη σοσιαλιστική προοπτική. Η κρίση δεν αφήνει κανένα περιθώριο για αυταπάτες περί «φιλολαϊκής» διαχείρισης του καπιταλισμού. Είτε ο καπιταλισμός και η κλονισμένη οικονομία του θα ξανασταθεροποιηθούν πάνω στα ερείπια των δικαιωμάτων μας και πάνω σε νέες ήττες του κινήματος και της Αριστεράς είτε θα ανοίξουμε το δρόμο για την υπέρβαση του συστήματος της εκμετάλλευσης. Ο σοσιαλισμός επανακάμπτει όχι σαν απώτατος «ευγενικός στόχος», αλλά σαν σημείο στρατηγικού προσανατολισμού στη συγκυρία. Το αίτημα για εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση των μεγαλομετόχων και με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο είναι ο κρίκος που συνδέει το σήμερα των αγώνων με το αύριο του σοσιαλισμού. Όπως λέει και ο σύντροφός μας Ολιβιέ Μπεζανσενό, «ο καπιταλισμός στα σκουπίδια»! Γι’ αυτό, χρειαζόμαστε μια μαζική αντικαπιταλιστική Αριστερά σε έναν ΣΥΡΙΖΑ με ριζοσπαστικό πρόγραμμα και δράσεις στην κοινωνία, που θα ενσαρκώσει στη σοσιαλιστική «απειλή» για το καθεστώς του κέρδους και της εκμετάλλευσης.

http://www.kokkino.org

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s