Author Archives: vulpia

Επετειακό: 28η Οκτωβρίου 1940

Standard

Οδυσσέα Ελύτη, Άξιον Εστί, «Πορεία προς το μέτωπο».

Gewandhaus, Leipzig, 1982

Advertisements

Worm Tamer

Standard

You know they call my girl the Snake Charmer
Here she comes rising with the yellow dawn
You know I would do nothing to ever harm her
I guess that I’ve just loved you for too long

You know they call my girl the Worm Tamer
She cracks lightning like a viper’s tongue
She leaves me every night and who could blame her
I guess that I’ve just loved you for too long

For too long!

You know they call my girl the Serpent Wrangler
Eating inchworms down by the bill-a-bong
I spent all last night trying to untangle her
I guess that I’ve loved you for too long

You know they call my baby the Mambo Rider
I cry storms of tears till the rising of the dawn
You know I’m only happy when I’m inside her
I guess that I’ve just loved you for too long

Well my baby calls me the Loch Ness Monster
Two great big humps and then I’m gone
But actually I am the Abominable Snowman
I guess that I’ve loved you for too long

Η είδηση μιας χρεοκοπίας

Standard

Θυμάστε πόσο ωραία ήταν τα πράγματα πριν ακριβώς ένα χρόνο; Η τουλάχιστον έτσι φαινόταν στις εφημερίδες και στα δελτία των οκτώ.

Εντάξει! Υπήρχαν σκάνδαλα. Για πρώτη φορά τέλειωσε απροειδοποίητα μια σύνοδος της Βουλής και το χαρτί θυροκολλήθηκε κυριολεκτικά νύχτα. «Νόμιμο πραξικόπημα» το χαρακτήρισε η εφημερίδα «Έθνος», «Λούφα και παραγραφή» χαριτολόγησε η Ελευθεροτυπία, «Η ΝΔ ξεπλένει καλύτερα» χλεύασε το «Θέμα». Οι πιο σοβαρές είχαν στην πρώτη τους σελίδα πιο θεωρητική προσέγγιση στο θέμα της εβδομάδας. «Κόμματα, όμηροι σκανδάλων» έγραφε στον πρώτο της τίτλο η «Καθημερινή». «Σύγκρουση χωρίς όρια», έλεγε «Το Βήμα».

Υπήρχαν κι άλλες προσεγγίσεις στην επικαιρότητα όπως της Αυριανής που προεξοφλούσε: «Χάνει το παιγνίδι ο Γιώργος». Ή της InPress -μίας από τις πολλές άγνωστες εφημερίδες που κυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια- η οποία μας πληροφορούσε «Ακούραστος ο Καραμανλής τον τελευταίο καιρό». Μπορεί να μοιάζει ότι πέρασαν χρόνια, αλλά αυτοί οι τίτλοι βρισκόταν στο περίπτερο ακριβώς πριν ένα χρόνο· στις 10 Μαϊου του 2009.

Πως φτάσαμε λοιπόν σε 365 μέρες στην χρεοκοπία; Και κυρίως γιατί φτάσαμε τόσο ανέμελοι; Και για να το πούμε πιο συντεχνιακά: Πως κατάφεραν τα ελληνικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης να χάσουν την μεγαλύτερη είδηση της μεταπολίτευσης;

Read the rest of this entry

U2 LIVE: 3 September 2010, Athens, Olympic Stadium

Standard

Running to stand still

(Live in Sydney)

And so she woke up
Woke up from where she was
Lying still
Said I gotta do something
About where we’re going

Step on a steam train
Step out of the driving rain, maybe
Run from the darkness in the night
Singing Ha, Ah La La La De Day
Ah La La La De Day
Ah La La De Day

Sweet the sin
Bitter taste in my mouth
I see seven towers
But I only see one way out

You got to cry without weeping
Talk without speaking
Scream without raising your voice
Read the rest of this entry

Υπάρχουν λεφτά (part II)

Standard

Ράγες από χρυσάφι

Τι θα γινόταν αν τη διοίκηση του Οργανισμού Σιδηροδρόμων αναλάμβαναν δεκάχρονοι μαθητές, με μοναδική εμπειρία από το τρενάκι στο σπίτι τους; Τα παιδιά θα υπολόγιζαν: έχουμε μια μεγάλη γραμμή, έξι δρομολόγια και πενήντα βαγόνια. Θα έφτιαχναν ένα πρόγραμμα. Αν είχαν και εμπειρία από monopoly, θα έφτιαχναν και ένα εξαιρετικό οικονομικό πλάνο. Τα δεκάχρονα θα ήταν δύσκολο να καταστρέψουν τον ελληνικό σιδηρόδρομο με τον τρόπο που το έκαναν οι Νεοδημοκράτες μέσα σε μόλις μία πενταετία. Δεν θα τους κατηγορήσουμε για μικρόνοια- δεν μπορεί να έπασχαν όλοι από χαζομάρα. Μάλλον λειτουργούσαν βάσει σχεδίου: ήθελαν για κάποιους λόγους να εκτροχιαστεί και το σύστημα.

Ο κ. Δημήτρης Ρέππας είναι σε μειονεκτική θέση σε σχέση με όλους τους εμπλεκομένους στις υποθέσεις των τρένων. Πρέπει να βρει χρωστούμενα και να βουλώσει τρύπες, δηλαδή να γεννήσει περίπου 9 δισ. ευρώ. Πρέπει κάπως να αξιοποιήσει τις 7.000 των υπαλλήλων που είναι αναγκασμένοι στην πλειονότητά τους να κάθονται σε γραφεία λύνοντας sudoku. Πρέπει να εκσυγχρονίσει το δίκτυο γιατί τώρα θυμίζει διαδρομές από το Βαρανάζι στην Αγκρα. Ο κ. Ρέππας θα ήταν ήσυχος αν αντί για υπουργός ήταν μηχανοδηγός στα τρένα- τουλάχιστον από αυτούς που ευνοήθηκαν σκανδαλωδώς. Αυτές είναι δουλειές! Με μισθό 1.800 ευρώ θα έγραφε εκατοντάδες ώρες υπερωρίες, ώστε να λαμβάνει καθαρά 6.000 τον μήνα (τα νούμερα είναι αληθινά). Μετά θα μπλεκόταν στις γνωστές κομπιναδόρικες παρέες που υφάρπαξαν εκατομμύρια από απάτες. Αντί όμως να τα κάνει όλα αυτά ο κ. Ρέππας, πήγε και σπούδασε Οδοντιατρική και μετά πολιτεύτηκε.

Στον ΟΣΕ όλες οι αποφάσεις συνέβαλαν στη διάλυση του μαγαζιού. Υπήρχαν δρομολόγια τίγκα στον κόσμο; Τα περιέκοπταν: Διακόπηκαν 57 της γραμμής Αθήνας – Θεσσαλονίκης παρά το γεγονός ότι ήταν πάντα γεμάτα. Είχαν χρησιμοποιημένα μέταλλα για πούλημα; Τα καβάτζωναν οι επιτήδειοι και τα πουλούσαν διά ίδιον όφελος. Είχαν λαμβάνειν από ιδιωτικές μεταφορικές εταιρείες; Εσβηναν τα χρέη εκατομμυρίων ευρώ. Μπορούσαν να αναβαθμίσουν τις υπηρεσίες με χρήματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης; Ξίνιζαν τα μούτρα τους αρνούμενοι επιδοτήσεις από τα κοινοτικά ταμεία. Ηθελαν κάποια μελέτη για έργα; Τις πλήρωναν χρυσές χωρίς να τις εφαρμόσουν ποτέ. Επί μία πενταετία έγινε πλιάτσικο, ενώ ταυτόχρονα το τρένο ως μέσο μεταφοράς έγινε επικίνδυνο, με 30 καταγεγραμμένα ατυχήματα.

Read the rest of this entry